Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan bozma üzerine verilen mahkumiyet kararını temyiz eden suça sürüklenen çocuğun savunmasını inceleyerek hükmün onanmasına karar verdi.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının önceki bozma üzerine yeniden incelenmesinde, Cumhuriyet savcısının diğer suça sürüklenen çocuklar hakkındaki temyiz istemi konusuzluk nedeniyle reddedilirken, suça sürüklenen çocuğun müdafiinin delil yetersizliği ve usul hatası iddialarıyla mahkumiyete yaptığı temyiz başvurusu değerlendirilmiş; Yüksek Mahkeme, Bölge Adliye Mahkemesinin verdiği mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık ve isabetsizlik bulunmadığı, ileri sürülen temyiz nedenlerinin yerinde olmadığı sonucuna vararak, çocuğun müdafiinin temyiz talebini esastan reddetmiş ve usul ile yasaya uygun bulunan mahkumiyet kararını oybirliğiyle onamıştır.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2540 E., 2025/2742 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İade, onama I. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönündenBölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz kapsamı dışındaki suça sürüklenen çocuklar ...... ve...hakkında da Bölge Adliye Mahkemesince hüküm kurulması gerektiğinden bahisle temyiz talebinde bulunulmuş ise de; Dairemizin 06.03.2025 tarihli ve 2024/12618 Esas, 2025/4065 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında inceleme yapılarak hükmün bozulmasına karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince de bu suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulduğu diğer suça sürüklenen çocuklar hakkındaki hükümlerin inceleme konusu edilmediğinin anlaşılması karşısında, konusu bulunmayan temyiz isteminin Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,II. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi yönündenSuça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin; suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasını gerektirecek somut delil bulunmadığına, TCK'nın 165. maddesinin uygulanması gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bozüyük 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.