Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının istinaf sonrası temyiz incelemesinde, sanık savunmalarını reddederek Bölge Adliye Mahkemesi kararını onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkum edilen sanığın, tanık beyanlarının görgüye dayanmadığı, HTS kayıtlarının hatalı yorumlandığı ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin göz ardı edildiği yönündeki itirazlarla temyiz ettiği bölge adliye mahkemesi kararında, Yargıtay yapılan incelemede herhangi bir isabetsizlik bulmayarak, ileri sürülen temyiz nedenlerini yerinde görmemiş ve ilk derece mahkemesinin kararını onayan hükmü usul ile yasaya uygun bularak oy birliğiyle tasdik etmiştir.
2. Ceza Dairesi         2024/3949 E.  ,  2026/8563 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/4246 E., 2023/2803 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin; tanık beyanlarının suçun işlendiği ana yönelik bir görgüye dayanmadığına, HTS kayıtlarından sanığın olay anında nerede olduğunun tespit edilememiş olmasının suçun gerçekleştirildiğine dair gerekçe olarak sunulamayacağına, soyut tanık anlatımları ve HTS kayıtlarının sanık aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.