Hırsızlık suçundan yargılanan sanık hakkında tekerrür esasında yapılan hatanın düzeltilerek hükmün onanması ile sonuçlanan Yargıtay kararı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı sanık ve vasisinin yaptığı temyiz başvurusunda, sanığın suçu işlediğine dair delillerin yetersiz olduğu ve suç unsurlarının oluşmadığı yönündeki itirazları reddedilmiş; fakat sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasında tekerrüre esas alınan önceki ilamdaki birden fazla suçtan en ağırının değil, ilamın tamamının esas alınması hukuka aykırı bulunmuş, bu hata yeniden yargılamaya gerek duyulmaksızın belirli bir hırsızlık cezasının tekerrüre esas alınması yönünde düzeltilerek, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2615 E., 2023/3061 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve vasisinin temyiz istemlerinin; suçu işlediğine dair delillerin yetersiz olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık ve vasisinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/21 Esas, 2020/15 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,Bozmayı gerektirmiş, sanık ve vasisinin temyiz istemleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine " İstanbul Anadolu 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/21 Esas, 2020/15 Karar sayılı ilâmındaki, hırsızlık suçundan verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına" karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 50. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.