Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararının, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin reddiyle onanmasına dair Yargıtay 1. Ceza Dairesi kararı.
Özet: Yüksek mahkeme, bir sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan verilen hapis cezasının istinaf başvurusunun esastan reddi kararını incelemiş; sanık müdafiinin eksik inceleme, savunma hakkı ihlali, meşru savunma ve haksız tahrik iddialarını değerlendirerek, önceki bir hükmün tekerrüre esas alınmaması eleştirisi dışında usul ve esasa ilişkin bir aykırılık bulmamıştır; bu nedenle temyiz başvurusunu oy birliğiyle esastan reddederek hükmü onamıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2547 E., 2024/1100 K.SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamaHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1.maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu,260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ1.Divriği Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2023 tarihli ve 2022/52 Esas, 2023/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.2.Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.04.2024 tarihli ve 2023/2547 Esas, 2024/1100Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, savunma hakkının ihlal edildiğine, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇE1.Sanığın adli sicil kaydında bulunan kesinleşme tarihi 27.11.2019, infaz tarihi 24.09.2025 olan Divriği Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2019 tarihli ve 2017/201 Esas, 2019/121 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 265/1 maddesi uyarınca verilen 7 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği düşünülmeden karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, savunma hakkının ihlal edilmediği, suç vasfının neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni yapılan husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.04.2024 tarihli ve 2023/2547 Esas, 2024/1100 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Divriği Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde karar verildi.