Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hapis cezası hükmünün temyiz başvurularının reddiyle onanması kararı.
Özet: Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince mahkum edilen sanıklar hakkında, istinaf mahkemesince verilen esastan ret kararının ardından, sanık müdafilerinin meşru savunma, öldürme kastının bulunmadığı ve eksik inceleme iddialarına dayalı temyiz başvuruları incelenmiştir. Yüksek mahkeme, yargılama sürecinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığını, delillerin yeterli olduğunu, suç vasfı ve uygulanan yaptırımların yerinde olduğunu, meşru savunma koşullarının oluşmadığını belirterek, temyiz itirazlarını oy birliğiyle esastan reddetmiş ve mahkumiyet hükümlerini onamıştır.

T U T U K L U
D U R U Ş M A V E T A H L İ Y ET A L E P L İMAHKEMESİ:Ceza DairesiSAYISI : 2024/2885 E., 2024/4373 K.SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüsHÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanmasıİlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1.Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.06.2023 tarihli ve 2022/323 Esas, 2023/179 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 35/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.12.2024 tarihli ve 2024/2885 Esas, 2024/4373 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının sanık ... hakkında tekerrüre esas ilamı bulunduğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması hususu eleştirilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir.2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve yanlış değerlendirmeye, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇEYargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından iştirak iradesi ile birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve yaptırımların belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında ve belirlenen indirim oranında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARARGerekçe bölümünün açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.12.2024 tarihli ve 2024/2885 Esas, 2024/4373 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde karar verildi.