Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun reddini hukuka uygun bularak temyiz istemini esastan reddederek hükmü onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı sanık müdafii tarafından yapılan temyiz başvurusu, dosyanın incelenmesi neticesinde sanık aleyhindeki hükümde herhangi bir hukuka aykırılık ve ilk derece mahkemesinin kararının hukuka uygun olduğu tespit edildiğinden reddedilmiştir; müdafiinin kararın gerekçesiz olduğu, somut delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanması gerektiği, olay yerinde keşif yapılmadığı, şikayetçi beyanlarının atfı cürüm niteliğinde olduğu ve sanığın sabıkasız olduğu yönündeki tüm temyiz nedenleri yerinde görülmeyerek, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararı ve dolayısıyla sanık hakkındaki mahkumiyet hükmü oy birliğiyle onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2024/1274 E.  ,  2026/7183 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1851 E., 2023/1795 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, kararın gerekçesiz olduğu, sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığı, şüpheden sanığın yararlanması gerektiği, olay yerinde keşif yapılmadan karar verildiği, şikâyetçinin beyanlarının atfı cürüm niteliğinde olduğu, sanığın sabıkasız olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun ola Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.