Hırsızlık suçundan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyiz incelemesinde, sanıklardan birinin süresi içinde gerekçeli temyiz sunmaması nedeniyle usulden, diğer sanıkların ise esastan temyizleri reddedilerek hükümler onanmıştır.
Özet: Hırsızlık suçundan yargılanan sanıklardan birinin temyiz dilekçesinde yasal süre içinde gerekçe belirtilmemesi nedeniyle temyiz isteminin usulen reddine karar verilmiş; diğer iki sanığın mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz başvuruları ise, delil yetersizliği, hukuka aykırılık ve lehe hükümlerin uygulanmaması yönündeki iddiaları incelendikten sonra, hükümlerde herhangi bir hukuki isabetsizlik tespit edilmediği gerekçesiyle esastan reddedilerek ilgili bölge adliye mahkemesi kararlarının oy birliğiyle onanmasına hükmedilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/27299 E.  ,  2026/8692 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2655 E., 2023/1193 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama
I- Sanık ...'in temyiz istemi yönünden
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 09.03.2023 tarihli ve 2022/2655 Esas, 2023/1193 Karar sayılı kararının sanığın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilip 27.03.2023 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 29.03.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak 5271 Sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden
İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ''diğer iki sanığın, sanık ...'in suça iştirak etmediğini beyan ettiğine, kriminal raporda tam bir tespitin bulunmadığına, iddianame ve mütalaadan farklı olarak TCK'nın 142/2-h maddesinin uygulandığına, sanığın cezalandırılmasına yeterli somut delil bulunmadığına''; sanık ...'ın temyiz isteminin '' beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... müdafii ve ...'ın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Torbalı 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.