Hırsızlık suçundan mükerrir sanığa yönelik verilen hükümde, yeni kanun kapsamında koşullu salıverilme ibaresinin Yargıtay tarafından düzeltilerek onanması kararı.
Özet: Yargıtay, hırsızlık suçundan verilen ve istinaf mahkemesince esastan reddedilen hükme yönelik sanık müdafiinin suç unsurlarının oluşmadığına dair temyiz itirazlarını reddetmiş, ancak yeni yürürlüğe giren yasal düzenlemeler uyarınca ikinci defa tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin ibarenin karardan çıkarılması gerektiğini tespit ederek, yeniden yargılama yapılmaksızın bu düzeltmeyi yaparak hükmü onamıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1906 E., 2023/2638 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onamaİlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin ''suçun unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine '' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkındaki hüküm fıkrasından koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin ibarenin çıkarılmasında zorunluluk bulunması,Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı CMK'nın 302/2 maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından ''.. SANIK HAKKINDA 5275 SAYILI YASANIN 108/4 MADDESİ GEREĞİNCE KOŞULLU SALIVERİLME HÜKÜMLERİNİN UYGULANMASINA YER OLMADIĞINA,'' ibaresinin çıkarılması suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.