Yargıtay 3. Ceza Dairesi, silahlı terör örgütüne üyelikten kendiliğinden teslim olarak bilgi veren sanığın etkin pişmanlık nedeniyle ceza verilmemesi gerektiğinden hükmü bozdu.
Özet: Sanık hakkında "silahlı terör örgütüne üye olma" suçundan verilen mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğu tespit edilerek bozulmasına hükmedilmiştir; zira sanığın soruşturma aşamasından itibaren kendiliğinden kolluk birimine başvurarak etkin pişmanlık hükümleri kapsamında, örgütte kaldığı süre, örgüt içindeki konumu ve faaliyetlerine dair detaylı bilgiler verdiği ve bu nedenle Türk Ceza Kanununun 221. maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca hakkında "ceza verilmesine yer olmadığı" kararı verilmesi gerekirken, aleyhine hüküm kurulmasının hatalı olduğu vurgulanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1824 E., 2022/31 K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Mardin 4. Ağır Ceza MahkemesiSAYISI : 2018/344 E., 2019/214 K.SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmaHÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 221/4-2. cümlesi, 62, 53, 221/5, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaBölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz istemlerinin reddine, ancak;Dosya içerisinde yer alan 16.10.2018 tarihli yakalama ve elkoyma tutanağına göre sanığın kendiliğinden kolluk birimine giderek soruşturma aşamasından itiraben etkin pişmanlık kapsamında örgüt ve mensupları hakkında örgütte kaldığı süre, örgüt içindeki konum ve faaliyetlerine uygun bilgiler verdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.