Yargıtay 2. Ceza Dairesi, Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına ilişkin istinaf kararlarını değerlendirerek kısmen onama ve kısmen temyiz edilemezlik nedeniyle ret kararı verdi.
Özet: Sanık müdafiinin temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede, mala zarar verme suçundan hükmedilen cezanın miktarı nedeniyle 5271 sayılı CMKnın 286/2-a maddesi uyarınca temyiz edilemez olduğu anlaşılarak bu yöndeki istem reddedilmiş; hırsızlık suçundan verilen hükümle ilgili olarak ise, sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına dair savunma temyiz nedeni olarak ileri sürülmüşse de, ilk derece ve bölge adliye mahkemesi kararlarında herhangi bir hukuka aykırılık ve isabetsizlik tespit edilmediğinden, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenleri reddedilerek bölge adliye mahkemesinin kararı oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2643 E., 2023/3475 K.SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onamaI- Mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönündenAntalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 26.12.2023 tarihli ve 2023/2643 Esas, 2023/3475 Karar sayılı kararının sanık müdafiinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından; sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II- Hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönündenİlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin ''sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.