Marka hakkına tecavüz ve iptal davasında, Bölge Adliye Mahkemesinin ilk dereceye iade kararının kesinliği ile kötü niyetli temyiz isteminin reddi ve disiplin para cezası.
Özet: Marka hakkına tecavüz ve marka iptali davasında, Bölge Adliye Mahkemesinin usul eksikliği nedeniyle karşı dava yönünden karar verilmesi için dosyayı ilk derece mahkemesine geri gönderme kararının kanunen kesin ve temyiz edilemez olduğu, davacının bu karara ilişkin temyiz başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi tarafından reddedilmesinin hukuka uygun bulunduğu, Yargıtayın Bölge Adliye Mahkemesinin bu ek kararını onadığı ve kanunen temyiz yolu kapalı olan bir kararı temyiz etmeye çalışan taraf vekiline kötü niyetli olduğu gerekçesiyle disiplin para cezası verildiği belirtilmiştir.
MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 16.Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1124 Esas, 2025/1388 KararİLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Hukuk MahkemesiSAYISI : 2021/832 E., 2022/884 K.Taraflar arasındaki marka hakkına tecavüzün tespiti ile karşı dava marka iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı-karşı davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı-karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu resen kabul edilerek İlk Derece Mahkemesince karşı dava yönünden karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-a-6 hükmü uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 04.02.2026 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun’un 362/1-g hükmü uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Ek karar davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362/1-g hükmü uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı-karşı davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 04.02.2026 tarihli ek kararına ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerine ilişkin olarak 6100 sayılı Kanun’un 3353/1-a-6 hükmü uyarınca verilen gönderme kararları, 6100 sayılı Kanun’un 362/1-g hükmü uyarınca uyarınca kesin olup, temyiz edilemez. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir. KARAR: Açıklanan sebeple;Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.02.2026 tarihli ek kararın ONANMASINA,Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Kanun'un 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329/2. hükmü uyarınca temyiz talep eden davacı karşı davalı asılın takdiren 5.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,Para cezasının İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine,Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.