Yargıtay 10. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçunda bölge adliye mahkemesince uygulanan etkin pişmanlık ve adli para cezası hesaplamasındaki hatalar nedeniyle mahkûmiyet kararını bozmuştur.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan ilk derece ve bölge adliye mahkemelerince mahkumiyet kararı verilen sanık hakkında, yüksek mahkeme yaptığı incelemede, suçun sübutu ve temel cezanın belirlenmesi gibi konularda hukuka aykırılık tespit etmezken; olay tutanağı içeriği, uyuşturucuların türü ve miktarı dikkate alındığında etkin pişmanlık şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCKnın 192/3. maddesinin hatalı uygulanması ve adli para cezası hesaplamasındaki maddi hata nedeniyle eksik ceza tayini yapıldığını tespit ederek, bölge adliye mahkemesi kararını bozmuştur.
MAHKEMESİ :Ceza DairesiSAYISI : 2017/180 E., 2017/296 K.SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapmaHÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak mahkûmiyet 2. Sanık müdafiiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : BozmaSanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmolunan cezanın miktarı gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇA. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİA. Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi özetle; sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığına ilişkindir.B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,2. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ve buna yönelik ilk derece mahkemesince gerekçe gösterilmediğine,3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin en üst hadden uygulanması gerektiğine,4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,İlişkindir.III. GEREKÇEBölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.1. Olay tutanağı içeriğine, suç konusu uyuşturucu maddelerin türü, miktarı, paket sayısı ve çeşitliliğine, haklarında beraat kararı verilen diğer sanıkların beyanlarına göre, sanığın kabulünün sonuca etkili olmadığı gözetilmeden sanık hakkında şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması,2. Kabule göre de; sanık hakkında adli para cezası belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinde öngörülen indirim nedenlerinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak "133 gün" olarak belirlenmesi gereken adli para cezasının "132 gün" olarak belirlenmesi,Suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, hukuka aykırı görülmüştür.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde karar verildi.