Yargıtay 1. Ceza Dairesi, kasten yaralamaya yardım etme suçundan bozma sonrası kurulan mahkumiyet hükmünü inceleyerek hukuka uygun bulmuştur.
Özet: Bu kararda, bozma üzerine yeniden yargılanan sanık ... hakkında katılan ...a karşı kasten yaralamaya yardım etme suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezası mahkumiyetinin, yargılama sürecinin usul ve kanuna uygunluğu, yeterli delillerin varlığı ve kararın hukuka uygunluğu tespit edilerek onandığı; diğer bazı sanıklar hakkındaki suçlamaların ise önceki kesinleşmiş hükümler veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları nedeniyle inceleme dışı bırakıldığı belirtilmiştir.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Ağır Ceza MahkemesiSAYISI : 2023/59 E., 2024/202 K.SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralamaya yardım etmeHÜKÜMLER: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi ret, kısmi düşme, kısmi onamaSanıklar ...ve ...hakkında katılanlar ...... ...,....,.....,.....,.....,... ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.11.2022 tarihli ve 2021/12918 Esas, 2022/8616 Karar sayılı kararı ile düzelterek onanarak kesinleştiği anlaşılmakla, anılan suçlara ilişkin yeniden kurulan hükümlerin hukuki değerden yoksun oldukları belirlenmiştir.Sanık ... hakkında mağdurlar ...,...ve ... katılanlar ..., ... ve ...'ya karşı kasten yaralamaya yardım etme suçlarından verilen kararların incelenmesinde;Sanık ... hakkında mağdurlar ...,...ve ... katılanlar ..., ... ve ...'ya karşı kasten yaralamaya yardım etme suçlarından verilen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, inceleme dışı bırakılmıştır.Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen kararın incelenmesinde;Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, aynı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki zamanaşımından düşmeye dair görüşe iştirak edilmemiştir.Katılanlar...ve ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;Kasten öldürme suçundan verilen hükümlerin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.11.2022 tarihli ve 2021/12918 Esas, 2022/8616 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmakla, mevcut hükümler yönünden katılanlar...ve ... vekilinin davaya katılma, temyize hak ve yetkisi bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralamaya yardım suçundan verilen hükmün incelenmesinde;Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ1. Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2016 tarihli ve 2015/343 Esas, 2016/341 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'a karşı olası kastla yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.2. Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2016 tarihli ve 2015/343 Esas, 2016/341 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.07.2018 tarihli ve 2017/3735 Esas, 2018/3408 Karar sayılı kararı ile "kasten yaralamaya yardım etme suçundan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.3. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2024 tarihli ve 2023/59 Esas, 2024/202 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralamaya yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 39/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, vesaireye ilişkindir.III. GEREKÇEYargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARA.Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme; sanık ... hakkında mağdurlar ...,...ve ... katılanlar ..., ... ve ...'ya karşı kasten yaralamaya yardım etme suçlarından verilen kararlar yönünden:5271 sayılı Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği karar tarihi itibariyle itiraz yoluna tabi olduğu, temyizlerinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Katılanlar...ve ... vekilinin temyiz istemi yönünden:Kasten öldürme suçundan verilen hükümlerin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.11.2022 tarihli ve 2021/12918 Esas, 2022/8616 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, mevcut hükümler yönünden katılanlar...ve ... vekilinin davaya katılma, temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılanlar...ve ... vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, C. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralamaya yardım suçundan verilen hüküm yönünden:Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2024 tarihli ve 2023/59 Esas, 2024/202 Karar sayılı kararında sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde karar verildi.