Danıştay 7. Daire, taze muz ithalatında tahsil edilen toplu konut fonunun, yürürlükteki ithalat rejimi uyarınca iadesi talebinin reddedilmesi kararını onadı.
Özet: İthal ettiği taze muz cinsi eşyadan tahsil edilen toplu konut fonunun uluslararası anlaşmalardaki taahhütleri aştığı ve belirli yasal düzenlemeler kapsamında geri verilmesi gerektiği iddiasıyla yapılan iade başvurusunun reddi üzerine açılan davada, ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesi, fonun ithalatın yapıldığı tarihteki mevzuata uygun tahsil edildiğini, eşyanın menşe ülkesiyle tercihli bir ticaret anlaşması bulunmadığını ve iade talebinin ilgili kanun maddesindeki koşulları taşımadığını belirterek davanın reddine karar vermiş; temyiz incelemesini yapan yüksek mahkeme de, ileri sürülen itirazların kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığına hükmederek istinaf mahkemesinin kararını onamıştır.
T.C.
D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2023/1790Karar No : 2025/724 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Meyve Ürünleri İthalat İhracat Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Bakanlığı adına ... Gümrük MüdürlüğüVEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı adına 2020 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 17 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı "taze muz" cinsi eşyanın ithali sırasında tahsil edilen toplu konut fonunun 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi kapsamında geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali ile fazladan ödenen toplu konut fonunun tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, davacı tarafından geri verilmesi istenen toplu konut fonunun, dava konusu beyannamenin tescil tarihi itibarıyla yürürlükte olan 2818 sayılı İthalat Rejimi Kararına Ek Karar uyarınca tahakkuk ettirilerek ödendiği ve beyanname muhteviyatı Ekvator menşeli eşya ile ilgili olarak Ekvator ülkesiyle Türkiye arasında herhangi bir ticaret anlaşmasının olmadığı, söz konusu ülkenin tavizli vergi uygulanan ülkeler arasında yer almadığı, dolayısıyla 31/12/2020 tarih ve 31351 sayılı (3. Mükerrer) Resmi Gazetede yayımlanan 3350 sayılı İthalat Rejimi Kararı'nın geçici 3. maddesinden davacının yararlanmasının mümkün olmadığı, ortada açık bir şekilde yanlışlıkla alınan veya fuzulen tahsil edilen bir vergi bulunmadığından, davacının geri verme isteminin 4458 sayılı Kanun'un 211. maddesinde öngörülen koşulları taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Türkiye'nin onayladığı uluslararası bir anlaşma olan 1/95 sayılı Ortaklık Konseyi Kararı ekinde yer alan tarım ürünlerinden toplu konut fonunun alınabileceği, "taze muz" cinsi eşya işlenmiş veya işlenmesi mümkün bir tarım ürünü olmadığından, sayılan eşya arasında yer almadığı, Türkiye'nin anılan anlaşma ile üçüncü ülkelerden yapılacak ithalatta da kendini bağladığı, Dünya Ticaret Örgütü nezdinde yapılan ve ülkemizin de taraf olduğu Gümrük Tarifeleri ve Ticaret Genel Anlaşmasının Eki XXXVII sayılı listesinde "muz" cinsi eşya için uluslararası anlaşma ile belirlenen maksimum vergi oranının %145,8 olduğu, fon uygulaması ile taahhüdü aşan verginin alındığı, ek mali yükümlülüğe ilişkin Danıştay Yedinci Dairesince görülmekte olan davada Cumhurbaşkanlığını temsilen Ticaret Bakanlığı tarafından verilen savunmada da bu hususun kabul edildiği, en azından 3350 sayılı Cumhurbaşkanı Kararının eki İthalat Rejimi Kararının geçici 3. maddesi çerçevesinde anılan vergi oranını aşan tutarın taraflarına iadesinin gerektiği ileri sürülmekte ve duruşma yapılması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Yedinci Dairesince, duruşmaya gerek görülmeyerek, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine,2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. ... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.