Yargıtaydan kasten öldürmeye teşebbüs suçlarında, zorunlu müdafi eksikliğiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının bozulması.
Özet: Yüksek Mahkeme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından sanıklar hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun reddi kararını incelemiş, ilk derece mahkemesinin zorunlu müdafii bulunmayan duruşmada yargılamaya devam ederek sanıkların savunma hakkını hukuka aykırı biçimde kısıtlaması nedeniyle ilgili temyiz başvurularını haklı bulmuştur.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/147 E., 2024/3085 K.SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a aykırılıkHÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararlarıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasıSanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen karara ilişkin sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden;Sanık ... hakkında mezkur suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği karar tarihi itibariyle itiraz kanun yoluna tabi olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, bu suça yönelen temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ve katılan ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇA. İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2022/253 Esas, 2023/385 Karar sayılı kararı ile;1. Sanıklar T... ...... ve ...hakkında katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62... . maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,2. Sanıklar T... ...... ve ...hakkında katılan ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.09.2024 tarihli ve 2024/147 Esas, 2024/3085 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı(aleyhe), sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılan ... müdafii ve katılan ... müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.2. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların katılan ...'ya yönelik üzerilerine atılı suçu iştirak halinde işlediklerine ve mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç işleme kastının bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, teşebbüsün derecesine, haksız tahrik hükümlerinin ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi halde öldürme kastı bulunmadığından suç vasfına, katılan ...'ya yönelik beraat kararı verilmesi nedeniyle sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.5. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; gerekçesiz karar verildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesine ve katılan ...'ya yönelik beraat kararı verilmesi nedeniyle sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇEKabul edilebilir temyiz başvuruları üzerine yapılan incelemede;Sanıklar... ve Yusuf'un üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35. maddelerinde öngörülen kasten öldürmeye teşebbüs suçunun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafiliği kabul ettiği kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan yargılamada, aynı Kanun'un 188/1. maddesi uyarınca duruşmada sanık müdafiinin kanunen mutlaka hazır bulunması gerektiği gözetilmeden, İlk Derece Mahkemesinin 18.10.2023 tarihli duruşmasında sanıklar Yusuf ve... müdafiilerinin yoklukluklarında bu hususta gerekçe gösterilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 188/1. maddesi ile 289/1-e maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.IV. KARARGerekçe başlığı altında açıklanan savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle katılan ... vekili, katılan ... vekili, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.09.2024 tarihli ve 2024/147 Esas, 2024/3085 Karar sayılı kararının, sanıklar ...ve... yönünden de aralarındaki bağlantı nedeniyle delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekeceğinden hükümlerin 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,29.04.2026 tarihinde karar verildi.