Yargıtayın, Fikir ve Sanat Eserleri Kanununa muhalefet suçundan verilen ve temyiz sınırının altında kalan adli para cezasıyla sonuçlanan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını temyiz edilemez bulması.
Özet: Fikir ve Sanat Eserleri Kanununa muhalefet suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının istinaf incelemesi sonucunda kaldırılarak, sanığa 6.080,00 TL doğrudan adli para cezası verilmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik karara karşı sanık müdafi tarafından yapılan temyiz başvurusu, 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemeye göre 15.000,00 TLye kadar olan doğrudan adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin vasfa yönelik olmayan temyiz istemleri açısından kesin olması sebebiyle, temyizi mümkün bulunmadığından oy birliğiyle reddedilmiştir.
7. Ceza Dairesi         2026/652 E.  ,  2026/7849 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/204 E., 2025/782 K.
SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı kaldırılarak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Yapılan ön inceleme neticesinde Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.11.2025 tarihli ve 2025/204 Esas, 2025/782 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:
Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2024 tarihli ve 2024/ 77... /835 Karar sayılı kararı ile; 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 71/1. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e bendi uyarınca verilen beraat kararının, istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanığın 5846 sayılı Kanun'un 71/1. maddesi uyarınca doğrudan verilen 6.080,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu karara karşı sanık müdafi tarafından temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla;
Hüküm tarihinden önce 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 02.03.2024 tarihli 7499 sayılı Kanun'un 37. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, doğrudan verilen 15.000,00 TL dahil adlî para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümlerinin vasfa yönelik olmayan temyiz istemleri kesin olup, sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan dolayı doğrudan tayin edilen 6.080,00 TL adlî para cezasına ilişkin hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesi ve 272/3. fıkrası uyarınca temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2026 tarihinde karar verildi.