Uyuşturucu madde ticareti suçundan, sanığın kullanım sınırını aşan miktardaki uyuşturucuyu satış amaçlı bulundurması nedeniyle verilen mahkumiyetin istinaf ve temyiz başvurularının 8. Ceza Dairesi tarafından esastan reddi.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkûm edilen sanığın, istinaf mahkemesince reddedilen kararına karşı yaptığı temyiz başvurusu, yüksek mahkeme tarafından da esastan reddedilerek onanmıştır; zira yüksek mahkeme, sanıkta ele geçirilen sentetik kannabinoidin miktarı ve dosya kapsamındaki tüm deliller ışığında, uyuşturucunun kişisel kullanım sınırını aştığı ve satış amaçlı bulundurulduğu yönündeki ilk derece mahkemesi tespitinin hukuka uygun olduğunu, yargılama sürecinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığını ve vicdani kanaatin kesin delillere dayandığını belirlemiştir.
8. Ceza Dairesi         2025/4842 E.  ,  2026/5784 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/5286 E., 2024/3094 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti
KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2024 tarihli ve 2024/219 Esas, 2024/322 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52, 53... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 24.12.2024 tarihli ve 2024/5286 Esas, 2024/3094 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280. maddesi uyarınca eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafinin Temyiz İstemi
Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı somut tek bir delilin bulunmadığına, sanığın uyuşturucu maddeyi kullanmak amacıyla bulundurduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, 04.03.2024 tarihinde, şüphe üzerine sanığın kolluk görevlilerince durdurulduğu ve üzerinde suç unsuru bulunup bulunmadığı sorulduğunda, sanığın üzerinde bulunan sentetik kannobionid maddesini kolluk kuvvetlerine rızaen teslim ettiği iddiasına ilişkin olarak;
Uyuşturucu maddenin ele geçirilmesine ilişkin olarak kolluk tarafından düzenlenen tutanak, ele geçirilen uyuşturucu maddeye ilişkin uzmanlık raporu, tutanak mümzilerinin tanık sıfatıyla alınan beyanları, ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı ve tüm dava dosyası kapsamındaki delillere göre, ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırını aşan miktarda olduğu, sanığın, ele geçen uyuşturucu maddeyi satış amaçlı bulundurduğuna dair kabulde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 24.12.2024 tarihli ve 2024/5286 Esas, 2024/3094 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde karar verildi.