Yargıtay 8. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan Diyarbakır Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 15 yıl hapis cezasını onayan Bölge Adliye Mahkemesi kararını hukuka uygun bularak temyiz istemini reddetti.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan ilk derece mahkemesince 15 yıl hapis ve 150.000 TL adli para cezasına çarptırılan sanık hakkında, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerine, sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığı ve beraat gerektiği yönündeki temyiz istemi; sanığın kolluk takibinde şüpheli hareketlerle uyuşturucu satmaya çalışırken yakalanması, elindeki maddeyi yere atması ve üzerinde ile sakladığı yerde satışa hazır uyuşturucuların ele geçirilmesi gibi somut delillerle eyleminin sabit görülmesi sonucu, Yargıtay tarafından oy birliğiyle esastan reddedilerek mahkemenin kararının onanmasına hükmedilmiştir.
8. Ceza Dairesi         2026/3724 E.  ,  2026/5707 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/2613 E., 2025/2143 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2025 tarihli ve 2025/196 Esas, 2025/225 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 52/2, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 150.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 19.11.2025 tarihli ve 2025/2613 Esas, 2025/2143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Suçun unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanığın yararlanacağına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, kolluğa sanığın uyuşturucu madde sattığı yönünde ihbarda bulunulması üzerine yürütülen soruşturma işlemleri sırasında, sanığın ihbarda belirtilen noktada şüpheli hareketler yaparak dolaştığı, polis tarafından yapılan fiziki takipte, telefonda konuşarak birilerine yer tarifinde bulunduğu, olay yerine gelen tanık Ş.'a uyuşturucu satacağı sırada polis memurlarını fark etmesi üzerine uzaklaşmaya çalıştığı, elindeki uyuşturucu maddeyi yere attığı, sanığın yakalaması yapılarak üzerinde ve uyuşturucu maddeleri sakladığı gül fidanının etrafında yapılan aramada satışa hazır vaziyette 8 parça ... maddesinin ve boş jelatinlerin ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın aşamalardaki uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğuna dair savunmaları, ihbar tutanağı, tanık beyanları, olay ve yakalama tutanağı, uzmanlık raporu, analiz raporu, telefon inceleme raporu birlikte değerlendirildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine dair kabulün isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 19.11.2025 tarihli ve 2025/2613 Esas, 2025/2143 Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde karar verildi.