yargıtay 2. ceza dairesi; hırsızlık suçuna ilişkin temyiz başvurusunu hukuka uygun bularak onaylarken, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından temyiz edilemezlik nedeniyle başvuruların reddine karar vermiştir.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi; hırsızlık suçuna ilişkin temyiz başvurusunu hukuka uygun bularak onaylarken, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından temyiz edilemezlik nedeniyle başvuruların reddine karar vermiştir.

Özet: Sanık hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz başvurularında, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-a maddesi uyarınca temyiz yolu kapalı olduğundan başvurular reddedilmiş; hırsızlık suçuna ilişkin temyiz başvurusunda ise sanığın cezanın orantısızlığı, manevi unsurun oluşmadığı, masumiyet karinesine aykırılık ve son sözün verilmediği iddiaları reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hukuka uygun bulunmuş ve onanmıştır. Ayrıca, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında denetimli serbestlik ve koşullu salıverilme hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

2. Ceza Dairesi 2024/3956 E. , 2026/8238 K.

"İçtihat Metni"

D U R U Ş M A T A L E P L İ

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1558 E., 2023/3800 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: İstinaf başvurunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 21.12.2023 tarihli ve 2023/1558 Esas, 2023/3800 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafiinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddeleri uyarınca; ''İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları''nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "cezanın orantılı olmadığına, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, kararın masumiyet karinesine aykırı olduğuna, son sözün sanığa verilmediğine , beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek ve sanığın duruşmalı inceleme talebinin, hükmolunan cezanın miktarı itibarîyla 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilerek

yapılan incelemede;

04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanması ve koşullu salıverilme hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.