Hırsızlık suçundan istinaf mahkemesi kararının temyizi üzerine, süresi içinde ancak temyiz sebebi içermeyen dilekçeyle yapılan başvurunun reddine dair Yargıtay kararı.
Özet: Hırsızlık suçundan istinaf mahkemesince düzeltilerek reddedilen kararı temyiz etmek isteyen sanığın, yokluğunda verilen ve usulüne uygun tebliğ edilen karara karşı yasal süresi içinde sunduğu dilekçede, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddeleri uyarınca temyiz sebebi belirtmediği anlaşıldığından, Yargıtay tarafından Başsavcılık görüşü doğrultusunda temyiz isteminin reddine ve dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine oy birliğiyle karar verilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2026/9 E., 2026/181 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 27.01.2026 tarihli ve 2026/9 Esas, 2026/181 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 02.02.2026 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 03.02.2026 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.