Hırsızlık, konut dokunulmazlığı ve mala zarar verme suçları temyiz incelemesi: Yargıtay, hırsızlık suçunda sanığa son söz hakkı verilmediği için hükmü bozdu.
Özet: Yüksek Mahkeme, bölge adliye mahkemesinin konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına dair verdiği karara yönelik temyiz başvurusunu, bu suçlar için temyiz yolu kapalı olduğundan usulden reddederken; hırsızlık suçuna ilişkin temyiz başvurusunu kabul ederek, ilk derece mahkemesinde karar duruşmasında sanığa son sözlerinin sorulmaması şeklindeki hukuka aykırı usul hatası nedeniyle hükmü bozmuş ve dosyayı yeniden değerlendirilmek üzere yerel mahkemeye göndermiştir.
2. Ceza Dairesi         2026/5067 E.  ,  2026/8110 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/1981 E., 2026/115 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi,bozma
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma
I.Konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarına ilişkin yapılan incelemede
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca bölge adliye mahkemesinin bozma kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; incelemeye konu suçların 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II.Hırsızlık suçuna ilişkin yapılan incelemede
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "beraate" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
08.09.2025 tarihli karar duruşmasında hazır bulunan sanığa son sözleri sorulmayarak 5237 sayılı Kanun'un 216/3. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle,5271 Sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Ankara 61. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.