Danıştay 7. Daire, LPGnin amaç dışı kullanımı kaynaklı ÖTV tarhiyatı ve vergi ziyaı cezasının temyizine ilişkin yerel mahkeme kararını onadı.
Özet: Aerosol üretiminde kullanma taahhüdüyle satın alınan LPGnin amacı dışında kullanıldığı tespiti üzerine, resen tarh edilen özel tüketim vergileri ile başlangıçta üç kat olarak kesilen, ancak daha sonra hukuka uygunluğu yönünden verginin iki katı tutarına indirgenerek verilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle açılan davada, davacı şirketin söz konusu cezanın iki katlık kısmının reddine ilişkin kararı temyizi üzerine, yapılan incelemede davacı şirket, tespitlerin yetersizliğini ve cezayı gerektiren bir fiilin olmadığını ileri sürmüş; ancak temyiz konusu kararın usul ve hukuka uygun olduğu değerlendirilerek davacının temyiz talebi reddedilmiş ve kararın onanmasına kesin olarak hükmedilmiştir.
Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2025/81 E.  ,  2025/826 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2025/81
Karar No : 2025/826
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Boya Sanayi Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av....
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Defterdarlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, aerosol üretiminde kullanmak taahhüdüyle özel tüketim vergisi ödenerek satın alınan LPG'nin herhangi bir üretimde kullanılmadığının ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporuyla tespit edildiğinden bahisle, haksız olarak iade edilen özel tüketim vergilerinin geri alınması amacıyla, 2015 yılının Mart ilâ Mayıs ve Ağustos aylarının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, Anayasa Mahkemesi tarafından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesinin son fıkrasının Anayasa’nın 36. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle verilen iptal kararı sonrasında oluşan hukuki durum karşısında olayda idari yargı açısından bağlayıcı olabilecek nitelikte bir ceza mahkemesi kararından bahsedilmesine olanak bulunmadığından dava konusu vergi ziyaı cezasının verginin iki katı tutarına isabet eden kısmının hukuka uygunluğu yönünden bir denetim yapılarak karar verilmesi gerektiği, diğer taraftan, Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde düzenlenen eylemlerle vergi ziyaına sebebiyet verildiğinden hareketle vergi ziyaı cezasının üç kat olarak kesilmesinin tek başına masumiyet karinesini ihlal eder nitelikte olduğundan da söz edilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu üç kat vergi ziyaı cezasının, vergi tutarının iki katına isabet eden kısmı yönünden yeniden karar verilmek üzere ısrar kararının bozulmasını müteakip anılan bozma kararına uymak suretiyle vergi ziyaı cezasının vergi tutarının iki katına isabet eden kısmı yönünden davanın reddi yolunda verilen karara yönelik temyiz başvurusuna istinaden Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 25/12/2024 tarih ve E:2024/882, K:2024/1225 sayılı kararıyla temyiz isteminin bozma kararına uygunluk yönünden reddine, kararın bozma kapsamı dışında kalan hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinin sonuçlandırılması için dosyanın Danıştay Yedinci Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Olayda üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesini gerektiren fiil bulunmadığı, haklarında yapılan tespitlerin yeterli olmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ... TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Dairece karara bağlanan ve davacı tarafından peşin yatırılan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.