Yargıtay 1. Ceza Dairesi, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunda sanık müdafiinin temyiz istemini reddederek, meşru savunma ve haksız tahrik indiriminin isabetli olduğunu teyit ederek hükmü onadı.
Özet: Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince verilen 6 yıl 3 ay hapis cezasının, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince esastan reddedilerek onanması üzerine, sanık müdafiinin suçsuzluk, delil yetersizliği, meşru savunma ve haksız tahrik gibi itirazlarla yaptığı temyiz başvurusunu inceleyen Yargıtay, yargılama sürecinin usul ve kanuna uygun olduğu, delillerin yeterli olduğu, eylemin öldürme kastıyla işlendiği, suç vasfının doğru belirlendiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı ve haksız tahrik indiriminin isabetli olduğu gerekçesiyle temyiz istemini esastan reddederek hükmü oybirliğiyle onamıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/25 E., 2025/146 K.SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüsHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasıİlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ1.İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2023 tarihli ve 2022/321 Esas, 2023/370 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35/2, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.02.2025 tarihli ve 2024/25 Esas, 2025/146 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafinin istinaf başvurusunun haksız tahrikin derecesi yönünden eleştirilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suçu işlemediğine, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, meşru savunma, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama ve sınırın kast olmaksızın aşılmasının kararda tartışılmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇEYargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirim oranının isabetli olduğu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.02.2025 tarihli ve 2024/25 Esas, 2025/146 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde karar verildi.