Antalya Asliye Ceza Mahkemesinin kasten yaralama suçunda uzlaştırma prosedürü uygulanmadığı için verilen adli para cezasına ilişkin mahkumiyet kararının kanun yararına bozulması.
Özet: Adalet Bakanlığının talebi üzerine yapılan kanun yararına bozma başvurusunda, sanıkların basit kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar veren ilk derece mahkemesinin, suçun silahla işlendiği iddiasının kabul edilmemesi, eylemin Türk Ceza Kanununun 86/2 maddesi kapsamında kalması ve uzlaşmaya engel teşkil edebilecek tehdit suçundan beraat kararı verilmiş olması nedeniyle dosyanın uzlaştırma kapsamında olduğunun tespit edildiği halde uzlaştırma hükümlerini uygulamayarak hatalı karar verdiği anlaşılmıştır.
K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A MAHKEMESİ:Asliye Ceza MahkemesiSAYISI : 2021/41 E., 2024/448 K. SUÇ : Kasten yaralama İNCELEME KONUSU KARAR : MahkûmiyetKANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet BaşsavcılığıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulmasıAntalya 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2024 tarihli ve 2021/41 Esas, 2024/448 Karar sayılı kararı ile katılan hükümlü ... hakkında şikâyetçi ...'a yönelik, hükümlü ... hakkında katılan hükümlü ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 29, 62, 52/2. maddeleri gereğince ayrı ayrı 4.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin netice cezaların türü ve miktarı itibariyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272/3-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olmakla, 13.06.2024 tarihinde kesinleştikleri belirlenmiştir.Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 10.03.2026 tarihli ve 2024/33001 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.04.2026 tarihli ve KYB - 2026/39679 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:I. İSTEMYargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.04.2026 tarihli ve KYB - 2026/39679 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, basit yaralama suçunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/1-b (1) maddesine göre uzlaşmaya tabi olduğu, sanıkların eylemlerinin farklı müştekilere yönelik olduğu anlaşılmakla, sanıklar yönünden uzlaşma prosedürünün yerine getirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE1. 5271 sayılı Kanun'un "Uzlaştırma" başlıklı 253. maddesinin birinci fıkrasında ve aynı fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur: a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar," şeklindeki düzenleme karşısında, uzlaştırma kurumunun, şikâyet şartına bağlı suçlar yönünden uygulanabileceği ön koşul olarak belirlenmiştir. Aynı hükmün (b) bendinde şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın 5237 sayılı Kanun'da yer alan bazı suçlar yönünden de uzlaştırma hükümlerinin uygulanması öngörülmüştür. 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesinde yer alan; "(3) ...(Ek cümle: 26/6/2009 - 5918/8 md.) Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme uyarınca uzlaştırma kapsamına giren bir suç ile birlikte bu kapsama girmeyen bir suçun birlikte işlenmesi hâli uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eder. Katılan hükümlü ile hükümlünün yargılama konusu yaralama eylemlerini, 5237 sayılı Kanun'un, "Tanımlar" başlıklı 6/1-f maddesinin dördüncü cümlesinde yer alan; "Saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler," kapsamında silahtan sayılan cisim ile gerçekleştirdikleri iddiası ile kamu davası açıldığı gibi hükümlünün ayrıca kasten yaralama suçu ile birlikte birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçunu da işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 86. maddesinin ikinci fıkrasında ve üçüncü fıkrasının ilgili bölümlerinde; "(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,...(3) Kasten yaralama suçunun;...e) Silahla,İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, ...." şeklinde düzenleme yapılmıştır. 3. Yargılama konusu eylemini silahtan sayılan bir cisim ile gerçekleştirildiği iddiası ile kamu davası açılmış ise de; Mahkemece, 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesine göre belirlenen temel ceza üzerinden aynı Kanun'un 86/3-e maddesi uyarınca artırım uygulanmadığı tespit edilmiştir. Bu hâli ile eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi kapsamında kaldığı ve aynı Kanun'un 73. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlardan olduğu, ayrıca hükümlü yönünden uzlaşmaya engel olan birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçundan beraat kararı verilmiş olması nedeniyle inceleme konusu suçun uzlaştırma hükümleri kapsamında bulunduğu anlaşılmıştır.4. 5271 sayılı Kanun'un 254/1. maddesinde yer verilen; “(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlü ile katılan hükümlü, katılan hükümlü ile şikâyetçi arasında uzlaştırma işleminin yapılması için dava dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre hukukî durumlarının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle haklarında mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,2. Katılan hükümlü ... hakkında şikâyetçi ...'a yönelik, hükümlü ... hakkında katılan hükümlü ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen Antalya 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2024 tarihli ve 2021/41 Esas, 2024/448 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde karar verildi.