Hakaret suçundan sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinin istinaf mahkemesince onanması sonrasında, katılan vekilinin temyiz başvurusunun esastan reddiyle hükmün kesinleşmesi.
Özet: Yargıtay, sanıklar hakkında hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile bu kararlara yönelik katılan vekilinin itirazlarını esastan reddeden bölge adliye mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığına, duruşmada toplanan delillerin mahkemenin inanç ve takdirine uygun olarak değerlendirildiğine ve eksik inceleme iddiasının yerinde olmadığına hükmederek, katılan vekilinin temyiz başvurusunu esastan reddetmiş ve sanıkların beraatine ilişkin hükümleri oy birliğiyle onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1794 E. , 2024/2032 K.SUÇ : HakaretHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanıklar hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi; sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğunu ve eksik incele neticesinde hüküm tesis edildiğini ileri sürerek beraat kararının bozularak sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına yöneliktir.III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar hakkında atılı suçtan beraat kararları verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 54. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,20.05.2026 tarihinde karar verildi.