Danıştay, 7326 sayılı Kanun kapsamında KDV artırımı yapan mükellefin sahte fatura iddiasıyla kesilen vergi ziyaı cezalı KDV tarhiyatının hukuka aykırı olduğuna karar verdi.
Özet: Bu hukuki uyuşmazlıkta, davacı şirkete sahte fatura kullandığı iddiasıyla 2016 dönemi için katma değer vergisi ve özel usulsüzlük cezası salınmış olmasına rağmen; şirketin 7326 sayılı Kanun kapsamında matrah ve vergi artırımı yapmış olması ve bu artırımın şartlarının idarece ihlal edildiğinin tespit edilememesi nedeniyle, ilgili yasa maddesi uyarınca artırım yapılan yıllarda inceleme ve tarhiyat yapılamayacağı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi vergi ve cezaları kaldırmış, bölge idare mahkemesi bu kararı onamış olup, temyiz incelemesinde de alt mahkemelerin kararları hukuka uygun bulunarak idarenin temyiz istemi reddedilmiş ve bölge idare mahkemesi kararı oybirliğiyle kesin olarak onanmıştır.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/9790Karar No : 2025/2805TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Endüstri Yatırım Ticaret Anonim ŞirketiVEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle bu faturalara dayalı indirimleri reddedilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2016 yılının Eylül ile Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile aynı yılın Aralık dönemi için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından 26/08/2021 tarihinde 7326 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında 2016 ila 2020 yılları için katma değer vergisi artırımı yapıldığı ve tahakkuk eden vergilerin bir kısmının ödendiği ve artırımın halen aktif olduğu, hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun sonuç kısmında, sahte belge düzenleme yönünden bir işlem olmadığının belirtildiği, davalı idarece davacının vergi artırımından yararlanma ve incelemeye tabi olmamaya ilişkin olarak sözü edilen Kanun'da belirtilen şartları ihlal ettiğine dair bir durum tespit edilemediği dikkate alındığında, ilgili Yasa'nın "Matrah ve vergi artırımı" başlıklı 5. maddesinin 3. fıkrası gereğince vergi artırımı yapılan yıllarda herhangi bir inceleme ve tarhiyat gerçekleştirilemeyeceğinden yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Dava konusu dönemlerde bir kısım sahte faturaları kayıtlarına intikal ettirerek indirim konusu yaptığı saptanan davacı adına yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 16/06/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.