Danıştay, e-tebligat adresinin muhasebeciye ait olduğu iddia edilen defter ibraz etmeme sonucu uygulanan KDV ve vergi ziyaı cezasına ilişkin temyiz talebini reddetti.
Özet: Yasal defter ve belgelerini incelemeye sunmadığı gerekçesiyle adına resen salınan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davada, e-tebligatın usulüne uygun yapıldığı ve mücbir sebep olmaksızın belgelerin sunulmadığı tespitini hukuka uygun bulan Danıştay, mükellefin bildirim adresinin muhasebecisine ait olduğu ve defter ibraz etmeme suçundan beraat ettiği yönündeki iddialarını yerinde görmeyerek istinaf ve ilk derece mahkemesi kararlarını onamış, böylece temyiz istemini reddetmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/8791Karar No : 2025/2432TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi.... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ:Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimleri reddedilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2016 yılının Mart ila Ekim dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Defter ve belge ibrazına ilişkin yazının e- tebligat yoluyla usulüne uygun şekilde tebliğine karşın herhangi bir mücbir sebep olmaksızın söz konusu defter ve belgeler incelemeye sunulmadığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin gönderildiği ''...@gmail.com'' adresinin, şirketin muhasebecisine ait olduğu, şirket işlemlerine ilişkin herhangi bir bilgisinin olmadığı, kaldı ki, defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatın hukuki bir geçerliliğinin bulunmadığı değerlendirilerek defter ve belge ibraz etmeme suçunun unsurları oluşmadığından hakkında Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş beraat kararı bulunduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU:Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3.Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 26/05/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.