Danıştay, sahte fatura düzenleme ve kayıt dışı akaryakıt satışı iddialarıyla resen salınan KDV ile tekerrürlü vergi ziyaı cezasına yönelik alt mahkeme kararını temyizen onadı.
Özet: Bir şirketin komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği ve akaryakıt satışlarını kayıt dışı bıraktığı iddialarıyla resen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılan vergi ziyaı cezalarına ilişkin uyuşmazlıkta, ilk derece mahkemesi katma değer vergisi tarhiyatını hukuka uygun bulurken, tekerrüre esas alınan cezanın zamanlaması nedeniyle tekerrürden kaynaklanan vergi ziyaı cezasının bir kısmını kaldırmış, bu karara yönelik hem şirket hem de vergi dairesinin itirazlarını bölge idare mahkemesi reddederek kararı onamıştır; son olarak, her iki tarafın aleyhe olan hüküm fıkralarına yönelik temyiz başvuruları, bölge idare mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun bulunması gerekçesiyle reddedilerek, uyuşmazlık kesin olarak çözüme kavuşturulmuştur.
Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/8663 E.  ,  2025/2422 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2023/8663
Karar No : 2025/2422
TEMYİZ EDENLER :1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: Av. ...
2-(DAVACI) ... Ürünleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği ve gerçek kabul edilen akaryakıt alışlarının kayıt dışı satıldığı yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak tanzim edilen vergi inceleme uyarınca 2020 yılının Ocak ila Mayıs dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç ve bir kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın matrahı yönünden bağlı olduğu 2020 yılı için yapılan kurumlar vergisine karşı açılan dava Mahkemelerinin ...... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla reddedildiğinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak tekerrüre esas alınan cezanın 2020 yılında kesinleştiği davalı idare tarafından bildirildiği dikkate alındığında söz konusu cezanın tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle bir ve üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezalarının tekerrürden kaynaklanan kısmı ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, tarhiyatın dayanağı vergi tekniği raporundaki tespitlerin yetersiz ve varsayıma dayandığı, firmalarının çok sayıda bayisinin bulunduğu, faaliyetlerinin gerçek olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davalı idare tarafından, davacı adına yapılan tarhiyatta ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 26/05/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.