Danıştay, e-tebligat usulsüzlüğü ve Anayasa Mahkemesi iptal kararı ile kanun yolunun kapatılamayacağı iddialarını içeren temyiz istemini reddederek, vergi ziyaı cezası davasındaki süre aşımı kaynaklı kesinlik kararını onadı.
Özet: Vergi tekniği raporuna dayalı olarak 2011 dönemi için resen salınan vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davada, şirketin vergi ve ceza ihbarnamelerinin usulüne uygun tebliğ edilmediği ve istinafın parasal sınır nedeniyle reddinin hak arama özgürlüğüne aykırı olduğu yönündeki temyiz iddiaları, ilk derece mahkemesinin dava süre aşımı nedeniyle verdiği red kararının, bölge idare mahkemesi tarafından istinafın kesin hüküm nedeniyle reddedilmesi sonrasında, Danıştay tarafından hukuka uygun bulunarak onanmış, böylece davacının itirazları reddedilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2025/2117Karar No : 2025/2436TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen temyiz başvurusunun kesin hüküm nedeniyle reddine dair ... Bölge İdare Mahkemesi ... Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:..., Temyiz No:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ:Dava konusu istem: Davacı adına, tanzim edilen vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2011 yılının Ocak ve Şubat dönemi için re'sen salınan vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının elektronik tebligat adresine 13/11/2017 tarihinde tebliğ edilmiş sayılan ve davacı tarafından da 05/01/2023 tarihinde okunan vergi ve ceza ihbarnamelerine karşı otuz günlük yasal dava açma süresi geçirildikten sonra 27/06/2024 tarihinde açılan davanın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle dava süre aşımı yönünden reddedilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun sonuçlandırıldığı karara yöneltilen temyiz istemi, istinafa konu kararın tutar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrası gereğince reddedilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre vergi ve ceza ihbarnamelerinin usulüne uygun tebliğ edilmediği, Anayasa Mahkemesi tarafından 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun'un 45. maddesinin 1. fıkrasında yer alan '' ... ancak konusu beş bin Türk lirasını geçmeyen vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında idare ve vergi mahkemelerince verilen kararların kesin olduğu ve bu kararlara karşı istinaf kanun yoluna başvurulamayacağı ..'' cümlesinin iptaline karar verildiği, belirtilen söz konusu parasal sınırın sadece esasa ilişkin verilen nihai kararlara ilişkin olup esasa ilişkin olmayan kararlara karşı kanun yolunun kapatılamayacağı aksi durumun hak arama hürriyeti ve mahkemeye erişim hakkı bağlamında Anayasaya aykırılık teşkil edeceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3.Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 26/05/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.