Yargıtay, hakaret suçundan sanık hakkında verilen beraat kararını onayan istinaf hükmünü, katılan vekili temyizini esastan reddederek onadı.
Özet: Hakaret suçundan açılan davada, ilk derece mahkemesinin verdiği beraat kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine, katılan vekili tarafından suçun unsurlarının oluştuğu, haber içeriğinin gerçeği yansıtmadığı ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığı gerekçeleriyle temyiz başvurusu yapılmıştır. Ancak, yapılan incelemede, bölge adliye mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığı, toplanan delillerin doğru değerlendirildiği ve mahkemenin takdirinin yerinde olduğu kanaatine varılarak, tebliğnamenin bozma görüşüne rağmen, katılan vekilinin temyiz istemi oy birliğiyle esastan reddedilmiş ve hüküm onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2024/6484 E.  ,  2026/9416 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1129 E., 2024/360 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluştuğuna, haber içeriğinin gerçeği yansıtmadığına, suçun alenen işlendiğine, ifade özgürlüğünün sınırlarının aşıldığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış, 5271 sayılı Kanun'un 193/2. maddesi gözetildiğinde Tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Diyarbakır 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.05.2026 tarihinde karar verildi.