Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat kararının, katılan vekilinin temyiz talebi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesi tarafından esastan reddedilerek onanması kararı.
Özet: Bu hukuki belgede, Cumhurbaşkanına hakaret suçlamasıyla yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esas yönünden reddedilmesiyle kesinleştiği; katılan vekilinin, atılı suçun oluştuğu, eylemin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği ve sanığın mahkum edilmesi gerektiği yönündeki temyiz isteminin, Yargıtay tarafından yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddedilerek hükmün oy birliğiyle onanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.
4. Ceza Dairesi         2024/11212 E.  ,  2026/9170 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/977 E., 2024/1476 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I.HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; emsal yargı kararları gözetildiğinde atılı suçun oluştuğuna, eylemin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğine, sanığın mahkumiyetine karar verilmesine bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Mersin 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.05.2026 tarihinde karar verildi.