Cumhurbaşkanına hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması sonrası denetim süresi sonunda davanın düşmesi kararının Yargıtayca onanması.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçundan yargılanan sanık hakkında daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ardından, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlememesi sebebiyle ilk derece mahkemesince davanın düşmesine hükmedilmesi üzerine, sanık müdafiinin kararın gerekçesiz olduğu, eylemin suç teşkil etmediği ve mağduriyeti gidermediği yönündeki istinaf itirazlarının bölge adliye mahkemesince reddedilmesi sonrasında, temyiz incelemesinde bu ret kararında hukuka aykırılık bulunmadığına ve hükmün onanmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/901 E., 2024/446 K.SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇBölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen düşme kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz istemi özetle; kararın gerekçesiz olduğuna, Anayasa Mahkemesi kararı doğrultusunda ve sanığın sözleri suç teşkil etmediğinden, hakkında derhal beraat kararı verilmesi gerektiğine, düşme kararının sanığın mağduriyetini sonlandırmadığına ilişkindir. III. GEREKÇESanık hakkında hakaret suçundan, Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.07.2016 tarihli 2016/252 Esas ve 2016/482 Karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına ve beş yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, anılan kararın 07.10.2016 tarihinde kesinleştiği ve sanığın denetim süresi içerinde kasıtlı bir suç işlemediği belirlenmekle, Mahkemenin 5271 sayılı Kanun'un 231/10. maddesi gereğince davanın düşmesine dair kararında isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,12.05.2026 tarihinde karar verildi.