Danıştay, sahte fatura düzenleyen şirkete kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında 7338 sayılı Kanun ile getirilen tekerrür artırım sınırını değerlendirerek temyiz başvurusunu reddetti.
Özet: Yüksek Mahkeme, kısmen komisyon karşılığı sahte fatura düzenlendiği saptamasıyla resen salınan kurumlar vergisi ve vergi ziyaı cezasına ilişkin davada, ilk derece mahkemesinin geçici vergi aslını ve cezanın tekerrür nedeniyle artırılan kısmının 213 sayılı Kanunun 339. maddesindeki değişiklikle tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı ilkesi uyarınca 27,50 TLyi aşan bölümünün kaldırılmasına yönelik hükmünü onaylayan Bölge İdare Mahkemesi kararını hukuka uygun bularak, vergi idaresinin temyiz başvurusunu reddetmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/1259Karar No : 2025/2710TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/.. VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı adına, kısmen komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporu uyarınca tanzim edilen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ve aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan geçici vergi ile bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerden, düzenlediği bir kısım faturaların gerçek bir emtia teslimine dayanmadığı sonucuna ulaşıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, ihbarnamelerde yüzde elli oranında artırılmasının dayanağı gösterilmeyen vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının hukuka uygun düşmediği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi aslı ve vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklı kısmı kaldırılmış, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası bir kata indirilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının, geçici vergi aslı ve geçici verginin bir katı tutarını aşan vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkralarına davalı idare tarafından yöneltilen istinaf başvurusu, sözü edilen hüküm fıkralarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir. Uyuşmazlıkta, 2015 yılının Aralık dönemine ilişkin olup 31/08/2016 tarihinde tebliğ edilerek aynı yıl kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrür esas alınabilmesi mümkün olmakla birlikte 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle; tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen düzenleme dikkate alındığında tekerrür uygulanmasına sebep olan ceza miktarı 27,50-TL olduğundan, vergi ziyaı cezasının tekerrür sebebiyle artırılan kısmının 27,50-TL'yi aşan bölümünün kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davalı idare istinaf başvurusu belirtilen gerekçeyle reddedilmiş, söz konusu tutara isabet eden kısmın kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davalı idare istinaf başvuru ise kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının sözü edilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra bu kısım yönünden dava reddedilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Vergi Dava Dairesi kararının temyize konu hüküm fıkrasının ONANMASINA,3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 03/06/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.