Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan sanığın beraatine dair hükme karşı istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerine, katılan vekilinin temyiz istemini de esastan reddederek hükmü onadı.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilerek onanması üzerine, katılan vekilinin sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğini savunarak yaptığı temyiz başvurusu, Yargıtay tarafından yapılan inceleme sonucunda, yerel mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun inanç ve takdiriyle toplanan delillere dayanarak verdiği kararda hukuka aykırılık tespit edilmeyerek esastan reddedilmiş ve dolayısıyla beraat hükmü kesinleşmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1313 E., 2024/1658 K.SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi özetle; katılana yönelik kullanıldığı sabit olan hakaret içerikli ifadeler nedeniyle sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiriyle dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde karar verildi.