Danıştay, 7143 sayılı Kanun uyarınca matrah artırımında bulunan mükellefe sahte fatura nedeniyle uygulanan vergi ziyaı ve usulsüzlük cezalarının kaldırılması kararını onadı.
Özet: Bir mükellef hakkında, sahte fatura kullanımına dayalı olarak kesilen vergi ziyaı ve özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davada, mükellefin 7143 sayılı Kanun kapsamında matrah artırımında bulunması nedeniyle ilgili dönem için indirim reddi yönünden inceleme yapılamayacağı gerekçesiyle ilk derece ve bölge idare mahkemeleri tarafından vergi ve cezaların hukuka aykırı bulunarak kaldırılmasına karar verilmiş, temyiz incelemesi sonucunda Danıştay da bu kararı onamıştır.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/1804Karar No : 2025/2737TEMYİZ EDEN (DAVALI) : .. Vergi Dairesi Müdürlüğü/...VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVACI) : ...İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle bu faturalara dayalı indirimleri reddedilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2016 yılının Mart ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunun sonuç kısmında, 1 Seri No'lu Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin 7143 sayılı Kanun Genel Tebliği'nin V-E-6-f-fç bölümü hükümleri uyarınca işlem tesis edilmesi gerektiği belirtildiğinden, artırımdan faydalanabilmesi için bildirim yapılan, davacı tarafından 7143 Sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un "Matrah ve vergi artırımı" başlıklı 5. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendi uyarınca 2016 ve 2017 yılı için katma değer vergisi artırımında bulunulduğundan, 7143 sayılı Kanun gereği vergi artırımı yapılan yıllarda indirimlerin reddi yönünden herhangi bir incelemeye tabi tutulmayacak olan davacı adına, 2016 yılında kayıtlarına intikal ettirdiği bir kısım faturaların sahte olduğundan bahisle faturalara konu indirimlerinin reddi suretiyle yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu dönemde bir kısım sahte faturaları kayıtlarına intikal ettirerek indirim konusu yaptığı saptanan davacı adına yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.