Danıştay, asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen özel tüketim vergisi ve cezası borcunun kanuni temsilciden tahsiline ilişkin ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davanın reddi kararını onadı.
Özet: Bir şirketin, sicil kaydının silinmesi, mal varlığı araştırmalarının sonuçsuz kalması ve vergi borcunun kesinleşmesi nedeniyle tahsil edilemeyen özel tüketim vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi borçlarından 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 10. maddesi uyarınca sorumlu tutulan kanuni temsilcinin adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açtığı davanın reddedilmesine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararı, temyiz itirazlarının kararı bozmaya yeterli görülmemesi üzerine onanmıştır.
Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2024/2896 E.  ,  2025/1194 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2024/2896
Karar No : 2025/1194
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Defterdarlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: ... İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin 2012 yılının muhtelif dönemlerine ait özel tüketim vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinden oluşan amme alacağının asıl borçlu şirketten tahsil edilemediğinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca kanuni temsilcisi sıfatıyla davacıdan tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, asıl amme borçlusu şirketin kurulduğu andan Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde yayımlanan ilanla kaydının silindiği tarihe kadar davacının tek kanuni temsilcisi olduğu, dava konusu ödeme emri içeriği borçlar ile ilgili olarak asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emrine karşı açılan davanın ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedildiği, ayrıca istinaf başvurusunun da ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:...; K:... sayılı kararıyla reddedilmesi suretiyle kararın kesinleştiği, davalı idarece dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin değerlendirilmesinden, asıl borçlu şirket hakkında yapılan mal varlığı araştırmalarının sonuçsuz kaldığı ve amme alacağının şirket sicil kaydının da silindiği dikkate alındığında asıl borçludan tahsilinin artık mümkün olmadığı anlaşıldığından, kesinleşen ve tahsil aşamasına geldiği anlaşılan amme alacağının zaman aşımı süresi içerisinde kanuni temsilci olan davacıdan takip ve tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Asıl borçlu şirket hakkındaki davada esastan kesinleşmiş bir kararın bulunmadığı, ihbarname düzenlenmek suretiyle takibe geçilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. ... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 17/03/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.