Yargıtay 7. Ceza Dairesi, 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçunda Bölge Adliye Mahkemesinin usule aykırı bozma kararıyla oluşan beraat nedeniyle istinaf başvurusunun esastan reddi kararını bozmuştur.
Özet: Yüksek Mahkeme, sanık hakkında kaçakçılık suçundan verilen beraat kararını onayan Bölge Adliye Mahkemesi kararını, ilgili mahkemenin daha önce ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünü usulüne aykırı olarak doğrudan beraat yönünde bozma kararı vererek değil, kendisi yeni bir hüküm kurarak istinaf incelemesi yapması gerekirken hatalı bir usul izlemesi ve bu durumun sonraki tüm süreçleri hukuken geçersiz kılması nedeniyle bozarak, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkumiyet hükmü üzerinden yeniden usulüne uygun incelenip karar verilmesi için geri gönderilmesine hükmetmiştir.
7. Ceza Dairesi         2025/4768 E.  ,  2026/4654 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/257 E., 2025/403 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2020 tarihli ve 2018/264 Esas, 2020/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. Anılan karara yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 21.09.2022 tarihli ve 2022/2389 Esas, 2022/2647 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesinin gerekmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmesinden sonra Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2022/396 Esas, 2023/613 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan beraat kararı verilmiştir.
B. İstinaf
Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 11.02.2025 tarihli ve 2024/257 Esas, 2025/403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan vekilinin temyiz sebepleri; beraat kararının hukuk ve mevzuata aykırı olduğuna, araç müsaderesine karar verilmesine ve kurum zararının ödenmediğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı ilamında da açıkça belirtiliği üzere; "Bölge adliye mahkemelerinin hükmün bozulmasına karar verebileceği hâller, 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde tahdidi olarak sayılmıştır. Bu düzenlemelere göre istinaf mahkemelerince hükmün bozulmasına karar verilen hâllerde bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerekmekte olup, görüldüğü üzere bölge adliye mahkemesinin bozma kararı verebileceği hâller, kati surette davanın esasına ilişkin değil ve fakat yargılamaya dair usul kurallarının ağır ve açık ihlalleri ile hükme müteessir usul kurumlarının ihmali suretiyle hüküm kurulması durumlarına münhasırdır.
5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan kararları temyiz edilebileceğinden, bölge adliye mahkemesinin Kanun'un açık hükmüne aykırı şekilde verdiği bozma kararının temyiz edilebilmesinin de mümkün olmadığı anlaşılmıştır. Bu sebeple ilk derece mahkemesi hükmünün hukuka aykırılık taşıdığının tespit edilmesi durumunda bölge adliye mahkemesi ceza dairesince ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırarak yeniden hüküm kurulması gerektiği hâlde bozma kararı verilmesi nedeniyle sanığın temyiz hakkının kısıtlanması söz konusu olabilecektir."
Bu nedenle Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, kanuni dayanağı bulunmayan 21.09.2022 tarihli bozma kararı ile anılan bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen 09.11.2023 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu ve görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olması da gözetilerek Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 11.02.2025 tarihli ve 2024/257 Esas, 2025/403 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı; Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2020 tarihli ve 2018/264 Esas, 2020/91 Karar sayılı hüküm ile ilgili olarak gerekiyorsa 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi de gözetilmek suretiyle istinaf incelemesi yapılıp hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 11.02.2025 tarihli ve 2024/257 Esas, 2025/403 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2026 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.