Yargıtay 11. Ceza Dairesi, bilişim sistemleri ve banka/kredi kurumlarını araç olarak kullanarak işlenen dolandırıcılık suçundan verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarına ilişkin istinaf red kararının temyiz edilemezliği nedeniyle sanığın temyiz istemini reddederek ek kararı onadı.
Özet: Sanığın, bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarını araç olarak kullanmak suretiyle işlediği dolandırıcılık suçundan verilen bir ek kararı temyiz etmesi üzerine, Yargıtay, Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddeleri uyarınca, beş yıl veya daha az hapis cezaları ile adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyize tabi olmadığını ve hukuka aykırılık içermediğini belirterek, temyiz istemini reddetmiş ve bölge adliye mahkemesinin kararını oy birliğiyle onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza DairesiEK KARAR TARİHİ : 17.07.2025SAYISI : 2024/1405 Esas, 2025/742 KararSUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanmasıYapılan ön inceleme neticesinde; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 17.07.2025 tarihli ve 2024/1405 Esas, 2025/742 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ ... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 17.07.2025 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2026 tarihinde karar verildi.