Yargıtay 11. Ceza Dairesi bilişim sistemleri ve banka/kredi kurumları aracılığıyla dolandırıcılık suçundan verilen kararın CMK gereği temyiz edilemezliği nedeniyle istemi reddetti.
Özet: Bilişim sistemlerini araç olarak kullanarak dolandırıcılık suçundan yargılanan sanığın, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden ek kararını temyiz etmesi üzerine, Yüksek Mahkeme, 5271 sayılı Kanunun ilgili maddeleri uyarınca ilk derece mahkemelerinin beş yıl veya daha az hapis cezaları ile adli para cezalarına ilişkin istinaf reddi kararlarının temyiz edilemez olduğunu değerlendirmiş; Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık bulunmadığına kanaat getirerek sanığın temyiz istemini reddetmiş ve ek kararı oy birliğiyle onamıştır.

MAHKEMESİ :Ceza DairesiSAYISI : 2022/1032 Esas, 2022/998 KararSUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanmasıYapılan ön inceleme neticesinde; Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 22.09.2025 tarihli ve 2022/1032 Esas, 2022/998 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 22.09.2025 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2026 tarihinde karar verildi.