Yargıtay, uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen cezada mükerrir sanığın şartlı tahliye hükümlerinden yararlandırılmamasına ilişkin ibareyi 7550 sayılı Kanun değişikliği uyarınca düzeltti.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında fiziki takip, tanık beyanları ve uzmanlık raporlarına dayalı delillerle sabit görülen mahkumiyet hükmünü esastan onayan Yüksek Mahkeme, sanık müdafiinin delil yetersizliği ve şahsi kullanım iddialarını reddederken; ilk derece mahkemesinin ikinci kez mükerrir sanığın koşullu salıverme hükümlerinden yararlandırılmamasına dair kararını, 7550 sayılı Kanun ile değişik 5275 sayılı Kanunun 108/3 maddesi uyarınca hukuka aykırı bularak, ilgili ibarenin hükümden çıkarılması suretiyle düzelterek bozmuştur.
8. Ceza Dairesi         2025/836 E.  ,  2026/3599 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2864 E., 2024/2072 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2024 tarihli ve 2024/396 Esas, 2024/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 52, ve 53... . maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci defa mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 14.11.2024 tarihli ve 2024/2864 Esas, 2024/2072 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; Ele geçen uyuşturucu maddenin kullanmak için bulundurulduğuna, yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre; kolluk görevlilerince yapılan çalışmalar sırasında sanığın uyuşturucu madde sattığı yönünde istihbari bilgi edinilmesi üzerine fiziki takibe başlandığı, tanık H.M.B.'nın sanığın yanına gelerek birbirlerinden birşeyler aldıklarının, daha sonra sanığın yanından ayrıldığının görüldüğü, devam eden fiziki takipler esnasında tanıktan ve sanıktan alınan uzmanlık raporlarına göre THC ihtiva eden esrar elde edilmesine elverişli kenevir bitkisi parçaları olduğu tespit edilen uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, Cumhuriyet savcısından alınan arama kararına istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada ise, alınan uzmanlık raporlarına göre THC ihtiva eden esrar elde edilmesine elverişli kenevir bitkisi parçaları olduğu tespit edilen uyuşturucu maddenin ele geçirildiği ve sanığın bu şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinin iddia edildiği olaya ilişkin olarak;
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık savunmaları, tanıkların beyanları, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, uzmanlık raporları, Adli Tıp Kurumu raporu ve tüm dosya kapsamındaki delillere göre, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı tespit edilmekle, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ilk derece mahkemesi hükmünde, ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında ''5275 sayılı yasanın 108/3 maddesi gereğince sanığın şartlı tahliye hükümlerinden yararlandırılmamasına,'' karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
III. KARAR
Gerekçe bölümününde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 14.11.2024 tarihli ve 2024/2864 Esas, 2024/2072 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasının tekerrür ile ilgili kısmından '''5275 sayılı yasanın 108/3 maddesi gereğince sanığın şartlı tahliye hükümlerinden yararlandırılmamasına,'' ibarelerinin çıkartılması suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2026 tarihinde karar verildi.