Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen beraat kararını, suça konu delil yetersizliği ve şüpheden uzak kanıt bulunmaması nedeniyle oy birliğiyle onadı.
Özet: Hakaret suçundan yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararı, bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf başvurusu esastan reddedilerek onanmış olup, katılan vekilinin sanığın suçlu olduğuna dair temyiz itirazları, suça konu paylaşıma ulaşılamaması ve sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmaması gerekçesiyle yüksek mahkeme tarafından da reddedilerek, beraat hükmünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/11491 E.  ,  2026/8770 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2664 E. 2024/1983 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilerek ve duruşmalı inceleme talebinin reddine karar verilerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna, hakaret eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine ve araştırma tutanağına göre suça konu paylaşıma ulaşılamadığından, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.05.2026 tarihinde karar verildi.