Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, hakaret suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmünün istinaf ve temyiz başvurularına rağmen onanmasına ilişkin kararı.
Özet: Hakaret suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince esastan reddedilerek onanması sonrasında, katılan vekilinin hükmün usul ve yasaya aykırı olduğu ile suçun unsurlarının oluştuğu yönündeki temyiz istemi incelenmiştir. Yargıtay, yapılan incelemede ilk derece mahkemesinin beraat kararında hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek, katılan vekilinin temyiz istemini esastan reddetmiş ve sanık hakkındaki beraat hükmünü oy birliğiyle kesin olarak onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/777 E. 2024/1975 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilerek gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, hakaret suçunun yasal unsurlarının oluştuğu, sanık savunmasının da suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, sanığın eylem nedeniyle cezalandırılması gerektiği, bu nedenlerle ve re'sen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanunun 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,06.05.2026 tarihinde karar verildi.