Yargıtay 4. Ceza Dairesinin hakaret suçundan verilen beraat kararını onayan istinaf hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz istemini esastan reddettiği, hukuka aykırılık bulunmadığına hükmettiği bir içtihat metni.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince beraat eden sanık hakkında, katılan vekilinin sanığın sözlerinin hakaret teşkil ettiği iddiasıyla yaptığı istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi sonrasında, Yargıtay, toplanan deliller ve mahkemenin inanç ve takdiri doğrultusunda önceki yargılama sonuçlarında hukuka aykırılık bulunmadığına ve beraat hükmünün yerinde olduğuna kanaat getirerek, katılan vekilinin temyiz istemini esastan reddedip hükmü oy birliğiyle onamıştır.
4. Ceza Dairesi         2024/9060 E.  ,  2026/8380 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2112 E., 2024/1459 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın sözlerinin hakaret suçunu oluşturduğuna ve bu nedenle beraat kararının hatalı olup, bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile incelenen dava dosyası içeriğine göre temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.05.2026 tarihinde karar verildi.