Danıştay, Antalya Kepezdeki orman parkı mesire yeri kiralama süresinin, 10 yıllık sözleşme sonrası 10 yıl uzatılarak toplam 20 yıla çıkarıldıktan sonra davacının ilave 19 yıl daha uzatma talebinin idarenin takdir yetkisi dahilinde reddedilmesini hukuka uygun buldu.
Özet: On yıllık kiralama süresinin ardından idare tarafından 10 yıl daha uzatılan ve toplamda 20 yıla ulaşan bir orman parkı işletme sözleşmesinin, kiracı tarafından talep edilen ek 9 yıllık uzatma talebinin reddedilmesi işlemi, yüksek mahkemece hukuka uygun bulunmuştur; mahkeme, kira sözleşmesi süresinin uzatılması hususunda idarenin sahip olduğu takdir yetkisi kapsamında verilen bu kararda herhangi bir hukuka aykırılık olmadığına ve mevzuat uygulamasında hata yapılmadığına hükmederek davacının temyiz başvurusunu reddetmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YSEKİZİNCİ DAİREEsas No : 2025/910Karar No : 2025/5900 TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN (DAVACI) : ...VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Genel Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU : ...Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Antalya ili, Kepez ilçesi'nde yer alan ... Park ... Tipi ... Yeri'nin kiracısı olan davacı tarafından, 10 yıllık imzalanan kira sözleşmesinin süresinin dolması üzerine kira sözleşmesinin 19 yıl süre ile uzatılması talebiyle yaptığı başvuru üzerine kira süresinin 10 yıl süreyle uzatılmasının ardından ilave kira süresinin 19 yıl olarak revize edilmesi talebiyle yaptığı 10/07/2023 tarihli başvurusunun reddine dair Antalya Orman İşletme Müdürlüğü'nün ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; uyuşmazlıkta, Efeler Park Konaklamasız Orman Parkı işletmeciliği için 18/01/2010 tarihinde yapılan ihale sonucunda davacı ile 21/01/2010 tarihinde 10 yıllık kiralama sözleşmesi imzalandığı, Efeler Park Konaklamasız Orman Parkı işletmecisi davacı tarafından bu kapsamda 19/01/2020 tarihinde bitecek olan sözleşme süresinin uzatılması için 03/01/2019 tarihli dilekçe Bölge Müdürlüğü'ne müracaat edildiği, davacının talebi yapılan değerlendirme ve sonucunda uygun görülerek söz konusu mesire yerinin davacıya kiralanmasına ilişkin izin verildiği, akabinde eski işletmecisi davacıya pazarlık usulü ile kiralanmasına karar verildiği, sözleşme imzalanarak yer teslimi yapıldığı, davacı tarafından 10/07/2023 tarihli dilekçe ile müracaat ederek yeniden kira sözleşmesinin 19 yıl olarak uzatılması (toplamda 29 yıla çıkartılması) talebinde bulunduğu, anılan talebin reddedildiği; kira sözleşme süresinin azami 20 yıl uzatılabileceğine dair Kanun hükmünün yürürlüğe girdiği tarihten önce ihalesi yapılmış veya sözleşmeye bağlanmış kiralama işlemleri hakkında uygulanmayacağı açık ise de; Efeler Park Konaklamasız Orman Parkı İşletmeciliği yapmaya 21/01/2010 tarihinde yapılan 10 yıllık kira sözleşmesi ile başlayan davacı tarafından sözleşme süresinin uzatılması talebiyle yaptığı başvuru üzerine idarece yapılan araştırma sonucunda davacının sözleşmesinin 10 yıl süreyle uzatıldığı, dolayısıyla davacıya anılan mesire yerini 20 yıl süreyle işletme yetkisi verildiği hususu dikkate alındığında, davalı idareye sözleşme süresini uzatıp uzatmama ve ne kadar süreyle uzatacağı hususunda tanınan takdir yetkisi kapsamında tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine verilmiştir.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, dava konusu yerin konaklamasız mesire yeri olduğu, kira sözleşmesinin toplamda 29 yıl olmasına herhangi bir engel bulunmadığı, idarenin ve mahkemenin olayda uygulanması gereken mevzuatın tespitinde hataya düştüğü, takdir hakkının kullanılmasının da söz konusu olmadığı ileri sürülmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAHüküm veren Danıştay Sekizinci ve Onüçüncü Dairelerince 2575 sayılı Kanun'a 3619 sayılı Kanun ile eklenen Ek 1. madde uyarınca birlikte yapılan toplantıda işin gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle,1. Temyiz isteminin reddine,2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının ONANMASINA, 3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan tutarın Mahkeme tarafından iadesine,4. 2577 sayılı Kanunun 50. maddesi uyarınca onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de belirtilen Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ... İdare Mahkemesine gönderilmesine,5. Kesin olarak, 19/06/2025 tarihinde oybirliği ile karar verildi.