Danıştay Üçüncü Dairesi, takdir komisyonunca resen salınan vergi ziyaı cezalı kurumlar ve geçici vergi tarhiyatının hukuki dayanak ve matrah tespiti eksiklikleri nedeniyle kaldırılmasına ilişkin kararı onadı.
Özet: Bir gıda şirketine, defter ve beyannamelerinin gerçek durumu yansıtmadığı gerekçesiyle uygulanan resen cezalı kurumlar vergisi ve geçici verginin kaldırılması talebiyle açılan davada, ilk derece mahkemesi vergi tarhiyatının yasal dayanağının hatalı olduğunu belirterek cezalı vergiyi kaldırmış; bu karar üzerine yapılan istinaf başvurusunu inceleyen bölge idare mahkemesi ise mükellefin takdire sevkinde hukuka aykırılık olmamasına rağmen, takdir komisyonunca belirlenen matrahın dayanağı olan vergi tekniği raporunda kayıt dışı hasılata ilişkin somut tespit bulunmaması ve matrahın soyut ifadelerle belirlenmesi nedeniyle tarhiyatı hukuka aykırı bularak istinaf başvurusunu reddetmiştir; temyiz incelemesini yapan Danıştay ise, bölge idare mahkemesi kararını usul ve hukuka uygun bularak temyiz istemini reddetmiş ve kararı onamıştır.
Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2024/1210 E.  ,  2025/2341 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2024/1210
Karar No : 2025/2341
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Gıda Sanayi ve Turistik İşletmeler Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi...Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, defter ve beyannamelerinin gerçek durumu yansıtmadığından bahisle sevk edildiği takdir komisyonu kararına dayanılarak 2016 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, dönemler itibariyle belirtilen katma değer vergisinin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesinin 2. fıkrasının 3. bendi gereğince tarh edilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen dava konusu cezalı vergilerin dayanağı takdir komisyonu kararlarında, tarhiyatın yasal dayanağının olayla ilgisi olmayan 213 sayılı Kanun'un 30. maddesinin 2. fıkrasının 6. bendine dayandırılmasının tarhiyatı sebep unsuru yönünden hukuka aykırı getirdiği gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının 2016 yılına ilişkin hesap ve işlemlerinin, belge düzenlememe ve eksik belge düzenleme yönünden 213 sayılı Kanun'un 30. maddesinin 2. fıkrasının 6. bendi uyarınca takdire sevkinde hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte takdire done alınan vergi tekniği raporunda kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılata ilişkin tespitlerin bulunmadığı, indirilecek katma değer vergisinin reddine dair saptamaların yer aldığı, her ne kadar takdir komisyonunca, mükellefin tarh dosyasının tetkiki, harici araştırmalar ve işin türü, mevkii, emsal mükelleflerin beyan durumu dikkate alınarak matrah belirlenmiş ise de soyut ve genel ifadelerle dayanağı olmaksızın takdir edilen matrah farkı üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusu reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Takdir komisyonunca mükellefin tarh dosyasının tetkiki, harici araştırmalar ve işin türü, mevkii, emsal mükelleflerin beyan durumu dikkate alınarak matrah belirlendiği, eksik inceleme ve araştırmanın söz konusu olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenmiştir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 16/05/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.