Danıştay 8. Daire, Maden Kanunundan kaynaklanan idari para cezasıyla ilgili temyiz başvurusunu, yasal parasal sınırın altında olması sebebiyle incelemeksizin kesin olarak reddetti.
Özet: Madencilik faaliyetlerine ilişkin uygulanan 46.579,00-TL tutarındaki idari para cezasının iptaline yönelik açılan davada verilen Bölge İdare Mahkemesi kararının temyiz incelemesi talebi, yürürlükteki yasal düzenlemeler ve değişiklikler uyarınca, davanın açıldığı tarihteki parasal sınırlar esas alındığında, söz konusu ceza miktarının temyiz yolu için belirlenen alt limitin altında kalması nedeniyle, Bölge İdare Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğunun anlaşılması üzerine, ilgili temyiz isteminin esas yönünden incelenmesine yasal olanak bulunmadığından reddedilmiştir.
Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2024/888 E.  ,  2025/6606 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2024/888
Karar No : 2025/6606
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... İnşaat Tekstil Kimya Mad. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... tarafından, Mardin ili, Dargeçit ilçesi sınırları içinde bulunan S:... sicil sayılı II (a) grubu maden işletme sahasına istinaden Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nce tesis edilen ... tarih ve ... sayılı işlemin Maden Kanunu'nun 31. maddesi uyarınca 46.579,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin kısmının iptali istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
04/06/2025 tarih 32920 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 7550 sayılı Kanun’un 7. maddesiyle 2577 sayılı Kanun'un Ek 1 inci maddesinin ikinci fıkrası, "17 nci madde uyarınca duruşma yapılmasının zorunlu olduğu davalar ile 45 inci ve 46 ncı maddeler uyarınca istinaf veya temyiz yoluna başvurulabilecek kararların belirlenmesinde davanın açıldığı tarihteki parasal sınır esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.
Bölge idare mahkemelerinin hangi davalar hakkında verdikleri kararların temyiz edilebileceği 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidi olarak sayılmış olup, konusu para ile ölçülebilen davalara ilişkin olarak idare mahkemelerince verilen kararlara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, bölge idare mahkemelerince verilen kararların temyize tabi olup olmadığının, istemde bulunulan parasal tutarın davanın açıldığı tarihteki temyiz parasal sınırına göre belirlenmesi gerekmektedir.
Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, davanın açıldığı tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırın altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 09/09/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.