Yargıtay 9. Ceza Dairesi, çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet hükmünde sanık lehine takdiri indirim maddesi uygulanmamasını yetersiz gerekçeyle hukuka aykırı bularak bozdu.
Özet: Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının istinaf incelemesi sonucunda, Yargıtay kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin temyiz başvurularını yasadan kaynaklı temyiz edilemezlik nedeniyle reddetmiş, ancak çocuğun cinsel istismarı suçunda, sanığın soruşturma aşamasındaki ikrarına ve adli sicil kaydının bulunmamasına rağmen takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması yönündeki eksik ve yetersiz gerekçeyi hukuka aykırı bularak, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararını bozmuş ve dosyanın yeniden incelenmesi için ilk derece mahkemesine göndermiştir.
9. Ceza Dairesi         2025/10496 E.  ,  2026/2464 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/2439 E., 2025/2177 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden
yoksun kılma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
Bakanlık vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ereğli (Konya) 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, öğrenme güçlüğü yaşayan ve aşamalarda çelişkili anlatımlarda bulunan katılan mağdurun beyanlarının güvenilirliği hususunda rapor alınmadan eksik araştırma ile karar verildiğine, sanığın soruşturma safhasında gerekli hukuki desteği almaksızın baskı altında ifade verdiğine, sanık hakkında üst sınırdan hüküm kurulması ile takdiri indirim maddesinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına, tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, sanık hakkında daha üst sınırdan hüküm kurulması ve kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
C. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, katılan mağdur lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.
B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak,
Adli sicil kaydı bulunmayan sanığın soruşturma aşamasındaki ikrarının yargılamaya katkı sağladığı da değerlendirilmeksizin sanık hakkında müsnet suçtan belirlenen hapis cezasıyla ilgili olarak “Sanığın suç işleme eğilimi, sosyal ilişkileri, eyleminden önceki ve sonraki davranışları, yargılama sürecinde suçtan pişman olduğunu gösteren herhangi bir olumlu davranış sergilememiş olması...” şeklindeki yetersiz ve dosya kapsamıyla örtüşmeyen gerekçelerle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesinin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdur vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ereğli (Konya) 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
31.03.2026 tarihinde karar verildi.