yargıtay 2. ceza dairesinden hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığı ihlali ve mala zarar verme suçlarında temyiz başvurularının usulden ve esastan incelenerek kısmen reddi ve onanması kararı.

Yargıtay 2. Ceza Dairesinden hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığı ihlali ve mala zarar verme suçlarında temyiz başvurularının usulden ve esastan incelenerek kısmen reddi ve onanması kararı.

Özet: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından yargılanan sanıklar ile müdafilerinin, aleyhlerine verilen hükümlere karşı yaptıkları temyiz başvuruları incelenmiş olup; bazı temyiz istemleri yasal gerekçe sunulmaması nedeniyle usulden reddedilmiş, diğerleri ise bölge adliye mahkemesi kararlarının hukuka uygun bulunması veya kanunen temyiz edilemez nitelikte olması gerekçeleriyle esastan reddedilerek ilgili hükümlerin onanmasına hükmedilmiştir.

2. Ceza Dairesi 2026/3070 E. , 2026/7095 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/627 E., 2025/3060 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ret, ek kararın onanması

I- Sanık ...'ın hırsızlık suçu için temyizinin yapılan incelemesinde

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık ...'ın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları için temyizinin yapılan incelemesinde

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.10.2025 tarihli ve 2024/627 Esas, 2025/3060 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2. maddesinin (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1 maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 28.10.2025 tarihli ve 2024/627 Esas, 2025/3060 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

III- Sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın hırsızlık suçu için yapılan temyiz incelemesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafinin temyiz isteminin; suçun maddi, manevi unsurunun ve somut delilin olmamasından beraat kararı verilmesine yönelik, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin zararın karşılandığı, eksik inceleme yapıldığı, şüphe olup delil olmadığından beraat kararı verilmesine yönelik, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, suç kastı ve suçun unsurları olmadığından beraat kararı verilmesine yönelik, sanık ...'ın temyiz isteminin ise, zararın giderildiği, fazla ceza verildiği ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu kabul edildiğinden, sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.