Danıştay, personel servis aracı hakkında uygulanan trafikten men ve idari para cezası kararının yasal temyiz sınırını aşmaması nedeniyle temyiz başvurusunu incelemeksizin kesin olarak reddetti.
Özet: Asıl faaliyeti ticari yolcu taşımacılığı olmayan bir şirketin, izinsiz personel servis taşımacılığı yapması nedeniyle aracına uygulanan 60 günlük trafikten men işlemi ve 20.342 TL idari para cezasına karşı açtığı davada, bölge idare mahkemesince verilen kararın temyizi üzerine, üst yargı organı, 60 günlük men işleminin şirketin ticari faaliyetlerini kalıcı veya uzun süreli engellemediği ve idari para cezasının yasal temyiz sınırının altında kaldığı tespitleriyle, bölge idare mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğunu ve bu nedenle temyize kapalı olduğunu hükmederek, temyiz başvurusunu incelenmeksizin reddetmiştir.
Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2025/3833 E.  ,  2025/6327 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2025/3833
Karar No : 2025/6327
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... Petrol Ürün. San. ve Dış Tic. A.Ş. vekili Av. ... tarafından, şirket çalışanlarına servis hizmeti vermek amacıyla kullanılan ... plakalı aracın servis aracı güzergah izin belgesinin süresinin sona erdiğinden bahisle Karayolları Trafik Kanunun'un 2/3-a maddesi uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin 28/10/2023 tarihli işlem ile aracın sürücüsüne 20.342,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin Ankara Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali Ankara Valiliğine karşı açılan dava sonucunda, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden, esas faaliyet konusu ticari yolcu taşımacılığı niteliğinde olmayan davacı şirket adına kayıtlı araç ile, ilgili belediyeden izin veya ruhsat alınmaksızın personel servis taşımacılığı yapıldığından bahisle dava konusu işlemlerin tesis edildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, davacı şirket adına kayıtlı aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin, davacı şirketin asıl ticari faaliyetinin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem niteliğinde olmadığı, öte yandan, davaya konu edilen idari para cezası miktarının da temyiz parasal sınırının altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 02/07/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.