Müflis şirketin alacak iddiasıyla başlattığı icra takibine itirazın iptali davasında, davacının cari hesap alacağını yazılı belge veya delille ispatlayamaması nedeniyle yerel ve bölge mahkemesi kararlarının Yargıtay tarafından onanması.
Özet: İflas halindeki bir şirketin vekilinin, şirketin ticari defterleri üzerindeki bilirkişi raporuna dayanarak üçüncü kişiden cari hesap alacağı olduğu iddiasıyla başlattığı icra takibine yapılan itirazın iptali talebiyle açılan davada, davalının eski kiracıları olduğunu belirterek borcu olmadığını savunması üzerine, ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesinin yazılı kira sözleşmesi veya alacağı ispata yarar başka bir belge sunulamadığı gerekçesiyle davayı reddetmesi ve bu kararın temyiz merciince de davacının alacağını ispat edemediği tespitiyle onanmasıdır.
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 54. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/4220 E., 2025/1840 K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Sulh Hukuk MahkemesiSAYISI : 2021/184 E., 2022/1624 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekkili müflis şirketin iflasından sonra üçüncü kişilerden olan alacaklarının tespiti açısından bilirkişi incelemesi yaptırıldığını, alınan bilirkişi raporunda borçlu olarak tespit edilen davalı aleyhine icra takibine başlandığını, ancak davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptaline ve takibin devamına, davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; müflis şirketin, 2010-2011 tarihlerinde, 3-4 yıl süreyle müvekkilinin kiracısı olduğunu, kira sözleşmesinde kararlaştırılmış olan tüm edimlerin müvekkili tarafından yerine getirildiğini, müvekkilinin davacıya borcu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyada yazılı kira sözleşmesinin bulunmadığı, davacının alacağı olduğunu ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayılı belirtilen kararıyla; icra takibinin cari hesap alacağına dayalı olarak başlatıldığı, takibin dayanağı olarak herhangi bir belge eklenilmediği, davalı tarafından kira ilişkisi kabul edilerek, davacının davalıya ait olan taşınmazda 3-4 yıl kiracı olarak bulunduğunun beyan edildiği, davacı tarafından kira sözleşmesi uyarınca davalıdan alacaklı olduğu iddia edilmiş ise de, alacağın sebebine ilişkin herhangi bir açıklamada bulunulmadığı gibi gerek icra dosyasında, gerekse dava dilekçesi ekinde alacağı ispata yarar herhangi bir kira sözleşmesi, yazılı belge ve delilin sunulamaması karşısında Mahkemece davanın reddine karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; iflas dosyasında, müflis şirketin ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yapıldığını ve hazırlanan rapora göre davalının müflis şirkete borçlu gözüktüğünü, bilirkişi raporu gözetilmeden ve müflis şirket yetkililerine taraflar arasındaki ilişkinin açıklanması ve hangi aylara ilişkin alacak olduğunun sorulması için muhtıra çıkarılmadan karar verilmiş olmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, cari hesap alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa ilgili kanun maddelerinin doğru şekilde uygulanmasına, davacının alacağını ispat edemediğinin anlaşılmasına göre, davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.